سر جیم رتکلیف و گروه اینئوس پس از گذشت دو سال از مدیریت ورزشی، اکنون با بحرانی جدی در منچستر یونایتد روبرو هستند. سقوط آماری تیم تحت هدایت مایکل کریک و ثبت نتایجی ضعیف‌تر از دوران اریک تن‌هاخ، در کنار اعتراضات بازیکنان و اشتباهات مدیریتی، پروژه‌ی اصلاحات رتکلیف را به بن‌بستی نگران‌کننده کشانده است.
به گزارش یونایتد کلاب، سر جیم رتکلیف با هدف بهبود وضعیت منچستر یونایتد وارد میدان شد، اما اکنون تمامی وعده‌های او درباره اصلاحات بنیادین، توخالی به نظر می‌رسند. زمانی که سر جیم رتکلیف در دسامبر ۲۰۲۳ بخش بزرگی از سهام منچستر یونایتد را خریداری کرد، از هواداران فرصت خواست و حامیان تیم نیز بیش از حد سخاوتمندانه به او زمان دادند.
اشتباه محاسباتی در ابقای اریک تن هاخ
گروه اینئوس (Ineos) مدیریت ورزشی باشگاه را از ابتدای سال ۲۰۲۴ آغاز کرد، اما رتکلیف تا تابستان آن سال تیم مدیریتی کامل خود را مستقر نکرد. همین تاخیر باعث شد او بعداً اعتراف کند که تصمیم به ابقای اریک تن هاخ در سمت سرمربیگری پس از قهرمانی در جام حذفی، یک اشتباه محاسباتی بوده است.
رتکلیف در اظهاراتی که سال ۲۰۲۵ بیان کرد، با بازنگری در عملکرد خود گفت: «تفکیک عملکرد اریک از ساختار پیرامون او بسیار دشوار بود. آیا عملکرد نامنظم تیم نتیجه کار اریک بود یا به سازماندهی باشگاه بازمی‌گشت؟ ما واقعاً نمی‌توانستیم با اطمینان به این سوال پاسخ دهیم، بنابراین به اریک فرصت دوباره دادیم.»
سقوط آماری؛ کریک در برابر تن هاخ
دیدگاه رتکلیف این بود که اینئوس یک باشگاه از هم پاشیده را به ارث برده است. از نظر او، ریچارد آرنولد و جان مرتوف در دوران کوتاه مسئولیت خود، پس از دوران فاجعه‌بار اد وودوارد، عملکرد بسیار ضعیفی داشتند. اکنون در اکتبر ۲۰۲۶، دو سال از زمانی که رتکلیف سرانجام تصمیم به اخراج اریک تن هاخ گرفت می‌گذرد و او بار دیگر مجبور است موضوع برکناری مربی دیگری را بررسی کند. فرم فعلی منچستر یونایتد تحت هدایت مایکل کریک بسیار نگران‌کننده است و از نظر آماری حتی از شروع فصل ۲۰۲۴/۲۵ تحت مدیریت تن هاخ نیز بدتر ارزیابی می‌شود.
مقایسه آمار پس از شش بازی:
فصل ۲۰۲۴/۲۵: ۷ امتیاز
فصل ۲۰۲۶/۲۷: ۶ امتیاز
مسئولیت پذیری اینئوس و رتکلیف
در حالی که رتکلیف پیش از این می‌توانست تن هاخ را مربی منتخب رژیم قبلی بداند، اکنون هیچ راهی برای فرار از مسئولیت شکست مایکل کریک ندارد. در اواخر سال ۲۰۲۶، سر جیم رتکلیف و اینئوس اکنون کاملاً در بدنه مدیریتی منچستر یونایتد ریشه دوانده‌اند و باید مسئولیت کامل ناکامی‌های تیم را بپذیرند. آن‌ها دیگر مالکان جدید و هیجان‌انگیزی نیستند که با وعده ایده‌های تازه برای نجات یک باشگاه بحران‌زده آمده باشند؛ بلکه اکنون خود بخشی از علت بحران محسوب می‌شوند.
پرسش اساسی این است که اینئوس برای تغییر سرنوشت منچستر یونایتد، به ویژه پس از اعتراضات تند لیساندرو مارتینز، چه واکنشی نشان خواهد داد؟ آیا تصمیمات سرنوشت‌ساز پیش از پایان ماه جاری اتخاذ خواهند شد؟ رتکلیف و اینئوس دیگر پناهگاهی برای پنهان شدن ندارند. اگر منچستر یونایتد تصمیم به اخراج مایکل کریک بگیرد، این دومین برکناری مربی در طول یک سال خواهد بود؛ چرا که روبن آموریم نیز در ژانویه ۲۰۲۶ از سمت خود برکنار شده بود. چنین وضعیتی به طور خودکار صلاحیت سلسله مراتب مدیریتی باشگاه را زیر سوال می‌برد.
نقش جیسون ویلکاکس و بحران بازیکنان
با این حال، اعتراض شدید لیساندرو مارتینز باعث شد تا اینئوس و به طور مشخص جیسون ویلکاکس در مرکز ثقل بحث‌ها قرار گیرند. ویلکاکس مدیر فنی منچستر یونایتد است که توسط سر جیم رتکلیف استخدام و سپس ترفیع یافت. او فردی است که در لحظات نادر موفقیت باشگاه، اعتبار آن را به نام خود ثبت می‌کند اما در لحظات بحرانی و دشوار پنهان می‌شود.
منچستر یونایتد در تابستان گذشته در جذب یک مدافع چپ یا مهاجم که نیاز مبرم تیم بودند، ناکام ماند و اکنون بهای این نقص را در زمین مسابقه می‌پردازد. خشم و ناامیدی بازیکنان که در اظهارات لیساندرو مارتینز متبلور شد، بازتاب مستقیمی از دیدگاه هواداران است. تمام این مسئولیت‌ها به رتکلیف بازمی‌گردد؛ او ممکن است تقصیر را به گردن ویلکاکس بیندازد، اما نباید فراموش کرد که خود او مسئول استخدام ویلکاکس بوده است.
ضرورت بازنگری مدیریتی
درست مانند سال ۲۰۲۴ که رتکلیف وضعیت اریک تن هاخ را با در نظر گرفتن آشفتگی هیئت مدیره سنجید، اکنون باید نگاه مشابهی به مایکل کریک داشته باشد. آیا عملکرد متزلزل کریک صرفاً به توانایی‌های او مربوط است یا محصول محیطی است که در آن قرار گرفته؟ زمان آن رسیده است که رتکلیف این سوال را از خود بپرسد و نگاهی جدی به عملکرد مدیریتی خود در آینه بیندازد.
منبع خبر: سایت unitedinfocus
اخبار و بازی‌های منچستر یونایتد را با یونایتد کلاب دنبال کنید
