کاپیتانی از جنس تعصب
روی کین یکی از بهترین کاپیتانهای تاریخ منچستر یونایتد است که با رهبری خشن و تعهدش تیم را به موفقیتهای بزرگ رساند، جنجالهایی مانند درگیری با الفینگ هالند و جدایی از تیم ملی ایرلند او را به نمادی از تعصب و خشونت تبدیل کرد. او به عنوان هافبک مرکزی، بازیکنی کامل بود که هم دفاع میکرد و هم حمله. آمار گل و پاس گل او نشاندهنده نقش کلیدی او در تیم فرگوسن است، اما کارتهای زرد و قرمز به دلیل سبک خشنش ثبت شده. قهرمانیهای او عمدتا در دهه ۱۹۹۰ و اوایل ۲۰۰۰ رخ داد، که دوران طلایی سر الکس فرگوسن بود.
بیوگرافی کوتاه: روی کین در ۱۰ اوت ۱۹۷۱ در کورک ایرلند متولد شد. از خانوادهای کارگری آمد و از کودکی استعداد فوتبالیاش را نشان داد. در ۱۹۸۹ به کوب رمبلرز پیوست و در ۱۹۹۰ به ناتینگهام فارست رفت. در ۱۹۹۳ با رکورد انگلیسی ۳.۷۵ میلیون پوند به منچستر یونایتد آمد و تا ۲۰۰۵ ماند. پس از جدایی، به سلتیک رفت و در ۲۰۰۶ بازنشسته شد. او ۴۸۰ بازی برای یونایتد انجام داد و ۵۱ گل زد. بعداً مربی ساندرلند و ایپسویچ تاون شد.

آمار عملکرد: کین در پست هافبک مرکزی بازی میکرد و قد ۱.۸۰ متریاش به او کمک میکرد در دوئلهای هوایی و زمینی مسلط باشد. آمار پاس گل ۴۱ در تمام رقابتها نشاندهنده خلاقیت او است. او ۹۰ کارت زرد و ۷ کارت قرمز گرفت که بیشتر به دلیل تکلهای سخت و درگیریها بود.
جدول قهرمانیها:
| جام | سال | توضیحات کوتاه |
|---|---|---|
| لیگ برتر انگلیس | ۱۹۹۴ | اولین قهرمانی پس از ورود |
| جام حذفی افای | ۱۹۹۴ | کمک به دبل |
| لیگ برتر انگلیس | ۱۹۹۶ | نقش کلیدی در میان میدان |
| جام حذفی افای | ۱۹۹۶ | رهبری تیم |
| لیگ برتر انگلیس | ۱۹۹۷ | سومین عنوان لیگ |
| لیگ برتر انگلیس | ۱۹۹۹ | بخشی از سهگانه |
| جام حذفی افای | ۱۹۹۹ | پیروزی در فینال |
| لیگ قهرمانان اروپا | ۱۹۹۹ | گل در نیمهنهایی مقابل یوونتوس |
| جام بین قارهای | ۱۹۹۹ | گل برنده مقابل پالمیراس |
| لیگ برتر انگلیس | ۲۰۰۰ | پنجمین عنوان |
| لیگ برتر انگلیس | ۲۰۰۱ | ششمین عنوان |
| لیگ برتر انگلیس | ۲۰۰۳ | هفتمین عنوان |
| جام حذفی افای | ۲۰۰۴ | آخرین جام با یونایتد |

جانشین اریک کانتونای بزرگ
روی کین، نماد رهبری و رقابت در فوتبال، زندگی حرفهای پر از موفقیت و جنجال داشت. او در ۱۰ اوت ۱۹۷۱ در محله بالیندری پارک در میفیلد کورک متولد شد، جایی که پدرش موریس در کارخانه بافتنی و کارخانه آبجو مورفی کار میکرد. خانوادهاش عاشق ورزش بودند و بسیاری از بستگانش در باشگاههای محلی کورک مانند راکمونت بازی میکردند. کین از نه سالگی بوکس را شروع کرد و همه چهار مبارزه نوآماتور را برد. در راکمونت، در فصل اولش به عنوان بازیکن سال انتخاب شد. او ابتدا طرفدار سلتیک و تاتنهام هاتسپر بود و بازیکنانی مانند لیام بریدی و گلن هادل را تحسین میکرد، اما بعدا برایان رابسون از منچستر یونایتد الگویش شد. ابتدا توسط تیم ملی مدارس ایرلند و باشگاههای انگلیسی رد شد، اما در ۱۹۸۹ به کوب رمبلرز پیوست و در برنامه آموزشی FAI/FAS شرکت کرد. اولین بازیاش در ۱۳ اوت ۱۹۸۹ در جام لیگ بود و اولین گلش در لیگ را زد.

در تابستان ۱۹۹۰، با ۴۷ هزار پوند به ناتینگهام فارست پیوست و اولین بازی حرفهایاش مقابل لیورپول بود. او ۱۱۴ بازی لیگ انجام داد و ۲۲ گل زد، از جمله کمک به رسیدن به فینال جام حذفی ۱۹۹۱ که باختند. فارست در فینال جام لیگ ۱۹۹۲ به یونایتد باخت. انتقال به بلکبرن روورز به دلیل مشکلات اداری شکست خورد و در نهایت با رکورد انگلیسی ۳.۷۵ میلیون پوند در ۱۹۹۳ به منچستر یونایتد پیوست. فارست سقوط کرد اما کین جایزه بازیکن فصل هواداران را برد. ورودش به یونایتد، جایی که با پل اینس و برایان رابسون رقابت داشت، تحولی بود. شماره ۱۶ را اغلب بر تن کرد، هرچند ابتدا شمارههای دیگری مانند ۵ و ۹ هم پوشید. قد ۱.۸۰ متری و قدرت فیزیکیاش او را به هافبک مرکزی ایدئال تبدیل کرد که میتوانست تکل بزند، پاس بدهد و گل بزند. در اولین فصل، دو گل در اولین بازی خانگی مقابل شفیلد یونایتد زد و گل برنده دربی منچستر را به ثمر رساند. یونایتد قهرمان لیگ ۱۹۹۳-۹۴ شد و جام حذفی را با پیروزی ۴-۰ مقابل چلسی برد. اولین کارت قرمزش در نیمهنهایی جام حذفی ۱۹۹۵ مقابل کریستال پالاس بود که روی گرت ساوتگیت پا گذاشت و سه بازی محروم شد.

در دهه ۱۹۹۰، کین به اوج رسید. در ۱۹۹۷ پس از بازنشستگی اریک کانتونا کاپیتان شد. آسیب رباط صلیبی در ۱۹۹۷-۹۸ او را برای بیشتر فصل بیرون نگه داشت. بازگشتش در ۱۹۹۸-۹۹ افسانهای بود: در نیمهنهایی لیگ قهرمانان مقابل یوونتوس، گل زد و تیم را به پیروزی ۳-۲ رساند، اما به دلیل کارت زرد در فینال مقابل بایرن مونیخ غایب بود. یونایتد سهگانه را برد و کین در جام بین قارهای مقابل پالمیراس گل زد. در ۱۹۹۹-۲۰۰۰، ۱۲ گل زد و جوایز بهترین بازیکن PFA و FWA را برد. در دربی ۲۰۰۱، روی الفینگ هالند تکل خشن زد و کارت قرمز گرفت، بعدا در زندگینامهاش اعتراف کرد که عمدی بود و هشت بازی محروم و ۱۵۰ هزار پوند جریمه شد. در ۲۰۰۲ عمل جراحی لگن کرد و سبک بازیاش آرامتر شد. رقابتش با پاتریک ویرا اوج گرفت در تونل ۲۰۰۵ قبل از بازی مقابل آرسنال.
آمار کین در یونایتد: ۴۷۹ بازی، ۵۱ گل، ۴۱ پاس گل. او چهار بار بهترین گلزن فصل نبود اما ۱۲ گل در ۱۹۹۹-۲۰۰۰ زد. بازی خشنش منجر به ۹۰ کارت زرد و ۷ کارت قرمز شد، از جمله درگیری با جیسون مکآتیر در ۲۰۰۲ که پنج بازی محروم شد. خارج از میدان، در ۱۹۹۷ با ترزا دویل ازدواج کرد و پنج فرزند دارند: شانون، کارا، آیدان، لیا و آلانا. آنها در باودن و هیل زندگی میکردند و خانهای ۲.۵ میلیون پوندی ساختند. کین دو زندگینامه نوشت: یکی در ۲۰۰۲ با ایمون دانفی و دیگری در ۲۰۱۴ با رودی دویل. او سگ لابرادور تریگز داشت که در ۲۰۱۲ مرد و معروف بود، بعدا سگ ژرمن شپرد ایزاک گرفت.
فصل جدایی سر رسید
پس از جدایی در نوامبر ۲۰۰۵ به دلیل آسیب از لوئیس گارسیا و انتقاد از همتیمیها در MUTV، به سلتیک پیوست و قهرمان لیگ اسکاتلند و جام لیگ شد اما در ۲۰۰۶ به دلیل مشکلات پزشکی بازنشسته شد. در تیم ملی ایرلند، ۶۷ بازی و ۹ گل زد، از جمله در جام جهانی ۱۹۹۴ که بهترین بازیکن ایرلند بود. جنجال سایپان در ۲۰۰۲: با میک مککارتی درگیر شد و به خانه فرستاده شد. بعدا مربی ساندرلند شد و آنها را به لیگ برتر برد، سپس ایپسویچ تاون را هدایت کرد. دستیار مربی ایرلند و ناتینگهام فارست بود.
میراث روی کین: یکی از بهترینهای صد بازیکن برتر فیفا ۱۰۰، تالار مشاهیر لیگ برتر در ۲۰۲۱. اولدترافورد او را به عنوان کاپیتان موفقترین یاد میکند.
کاپیتان ترسناک منچستر
روی کین که کاراکتر روی کنت در سریال تدلاسو نیز الهام گرفته از اوست، معروف است که در رختکن منچستر بسیار مورد احترام سایر بازیکنان بود. ویژگیای او را نه تنها یک کاپیتان خشن و سختگیر بلکه به شدت مورد علاقه سایر همتیمیها میکرد. بارها شاهد این بودیم که روی کین بیپروا بر سر بازیکنان خود فریاد میکشید و گاهی آنها را تهدید میکرد اما این باعث میشد عملکرد آنها چند برابر بهتر شود. به طور مثال، خاطرهای که کریستیانو رونالدو از کین تعریف میکرد. «داخل زمین یک موقعیت مناسب رو خراب کردم، کاپیتان طوری سرم داد کشید که از ترس رنگم پرید. چند دقیقه بعد به خاطر ترسی که از روی کین داشتم یک کاشته ۴۰ متری رو تبدیل به گل کردم. البته بعدش خوشحالی نکردم چون این گل از روی ترس زده بودم ولی هرچه بود فریادهای کین باعث میشد ما بهتر شیم».

یا جرارد پیکه، بازیکن سابق منچستر و کاپیتان بارسلونا میگوید: یکبار توی رختکن داشتم با دوست دخترم حرف میزدم. صدای SMS موبایلم که اومد روی کین فریاد کشید موبایل کدوم خریه؟؟ من از ترس خشکم زده بود. ریو فردیناند با لبخند به من نگاه میکرد. طوری که انگار دخلم قراره بیاد. روی کین فهمید موبایل منه. گوشی منو ازم گرفت و تا چند روز دست خودش نگه داشت. وقتی تحویلم داد تهدیدم کرد که اگر دوباره توی رختکن گوشی دستم ببینه گوشی رو …






