نام: گری نویل

گری نویل یکی از بهترین دفاع‌های راست تاریخ منچستر یونایتد است که با ثبات و رهبری‌اش تیم را به دوران طلایی برد. او بخشی از کلاس ۹۲ بود و در بیش از ۶۰۰ بازی شرکت کرد. قهرمانی‌های او بخشی از دوران اوج سر الکس فرگوسن بود.

بیوگرافی کوتاه: گری نویل در ۱۸ فوریه ۱۹۷۵ در بوری، گریتر منچستر انگلیس متولد شد. از خانواده‌ای ورزشی آمد و برادر بزرگتر دوقلوهای فیل و تریسی بود. در ۱۶ سالگی به آکادمی منچستر یونایتد پیوست و در ۱۹۹۲ حرفه‌ای شد. اولین بازی‌اش در ۱۹۹۲ بود و تا ۲۰۱۱ ماند. پس از بازنشستگی، به تحلیلگری روی آورد و در تیم ملی انگلیس دستیار شد. او ۶۰۲ بازی برای یونایتد انجام داد و ۷ گل زد. بعداً مربی والنسیا شد و مالک سالفورد سیتی است.

آمار عملکرد: نویل در پست دفاع راست یا مرکزی بازی می‌کرد و قد ۱.۷۸ متری‌اش به او کمک می‌کرد در دوئل‌ها و پاس‌های بلند مسلط باشد. آمار پاس گل ۳۵ در لیگ برتر نشان‌دهنده خلاقیت او است. او ۶۹ کارت زرد و ۴ کارت قرمز گرفت که بیشتر به دلیل تکل‌های سخت و اعتراض‌ها بود.

جدول قهرمانی‌ها:

کاپیتان وفادار منچستر

گری نویل، نماد وفاداری و حرفه‌ای‌گری در فوتبال انگلیس، زندگی حرفه‌ای پر از تعهد و دستاورد داشت. او در ۱۸ فوریه ۱۹۷۵ در محله‌ای کارگری در بوری متولد شد، جایی که پدرش نویل نویل، بازیکن سابق کریکت لیگ و مدیر تجاری بوری اف‌سی بود و مادرش جیل، بازیکن نت‌بال محلی و دبیر باشگاه بوری. خانواده‌اش سه فرزند دوقلو داشت: گری بزرگتر فیل و تریسی بود، که فیل فوتبالیست شد و تریسی نت‌بال‌باز بین‌المللی. از کودکی در خیابان‌ها فوتبال بازی می‌کرد و الگوهایی مانند برایان رابسون را تحسین می‌کرد. او استعداد کریکت هم داشت و با مایکل وان در جشنواره کریکت بانبری بازی کرد، حتی برای لانکاشایر زیر ۱۴ سال به میدان رفت و در ۱۹۹۲ صد نات‌آوت زد. اما فوتبال اولویت بود و در مدرسه منچستر یونایتد کشف شد. در ۱۶ سالگی به عنوان کارآموز به یونایتد پیوست و کاپیتان تیم جوانان شد که جام جوانان اف‌ای را در ۱۹۹۲ برد.

کلاس ۹۲

در یونایتد، بخشی از کلاس ۹۲ بود، نسل جوانی که فرگوسن ساخت، شامل فیل، گیگز، بکام، بات و اسکولز. اولین بازی‌اش در سپتامبر ۱۹۹۲ مقابل تورپدو مسکو در جام یوفا بود، جایی که جوان‌ترین بازیکن شد. او شماره ۲ را اغلب بر تن داشت، که نمادین شد. قد ۱.۷۸ متری و قدرت فیزیکی‌اش او را به دفاع راستی ایدئال تبدیل کرد، که می‌توانست تکل بزند، پاس بلند بدهد و از ضربات آزاد گل بزند. در فصل ۱۹۹۴-۹۵، پس از آسیب پل پارکر، ثابت شد و در سمت راست با بکام همکاری کرد. اولین گلش در ۱۹۹۷ مقابل میدلزبرو بود و مجموعاً هفت گل زد، از جمله دو گل در لیگ قهرمانان مقابل بازل و لیون. در ۱۹۹۶ اولین قهرمانی لیگ را برد و بخشی از دبل شد. او کاپیتان موقت بود و رهبری‌اش آرام اما مؤثر بود.

در دهه ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰، نویل به اوج رسید. در ۱۹۹۹ سه‌گانه را برد: لیگ، جام حذفی و لیگ قهرمانان، جایی که مقابل اینتر گل زد اما به دلیل کارت قرمز بحث‌برانگیز مقابل لیورپول از فینال جام حذفی محروم شد. یونایتد جام بین قاره‌ای را هم برد. در ۲۰۰۵ پس از جدایی روی کین کاپیتان شد. جنجال جشن گل مقابل لیورپول در ۲۰۰۶ بود، جایی که پس از گل ریو فردیناند به سمت هواداران دوید و ۵ هزار پوند جریمه شد. او از کمپین ضد نژادپرستی نایکی در ۲۰۰۵ انتقاد کرد و از پوشیدن تی‌شرت امتناع کرد. آسیب‌ها مانند آسیب مچ پا در ۲۰۰۷ او را محدود کرد اما بازگشت قوی داشت. در ۲۰۰۸ لیگ قهرمانان را برد و کاپیتان بود. آمارش در یونایتد: ۶۰۲ بازی، ۷ گل، ۳۵ پاس گل در لیگ. بازی فیزیکی‌اش منجر به ۶۹ کارت زرد و ۴ قرمز شد، اغلب به دلیل تکل‌های زمان‌بندی‌شده و اعتراض.

خارج از میدان، در ۲۰۰۷ با اما هادفیلد ازدواج کرد و دو دختر دارند: مالی و سوفی. آنها در بولتون زندگی می‌کنند و نویل دکترای افتخاری از دانشگاه بولتون و سالفورد دریافت کرد. او در سیاست فعال است و از حزب کارگر حمایت کرد، در ۲۰۱۹ تبلیغ کرد و در ۲۰۲۲ عضو شد. جنجال رانندگی در ۲۰۲۲ منجر به ممنوعیت رانندگی شد. انتقاد از جام جهانی قطر در ۲۰۲۲ به دلیل حقوق بشر بود، هرچند مفسر قطری بود.

پس از بازنشستگی

پس از بازنشستگی در فوریه ۲۰۱۱، آخرین بازی‌اش مقابل وست بروم بود و تستیمونیال مقابل یوونتوس برگزار شد. دستیار روی هاجسون در انگلیس شد و در یورو ۲۰۱۲ و جام جهانی ۲۰۱۴ شرکت کرد. مربی والنسیا در ۲۰۱۵-۲۰۱۶ بود اما پس از ۲۸ بازی اخراج شد. تحلیلگر اسکای اسپورتس شد و کانال یوتیوب اورلپ را راه‌اندازی کرد. مالک سالفورد سیتی با کلاس ۹۲ است و در کسب‌وکارها مانند هتل فوتبال با گیگز سرمایه‌گذاری کرد. دانشگاه آکادمی ۹۲ را تأسیس کرد و در دراگونز دن در ۲۰۲۴ سرمایه‌گذاری کرد.

نویل ۸۵ بازی ملی داشت بدون گل، در سه یورو و دو جام جهانی شرکت کرد. میراثش: وفادارترین بازیکن، رکورددار ظاهر در لیگ برتر برای دفاع راست، الهام‌بخش نسل کلاس ۹۲. اولدترافورد او را به عنوان کاپیتان موفق یاد می‌کند.