الترافورد (ورزشگاه خانگی منچستریونایتد)
الترافورد؛ تئاتر رویاها
از ۱۹ فوریه ۱۹۱۰، Old Trafford زمینی است که قلب قرمزها Manchester United در آن میتپد. امروز با گنجایش حدود ۷۴٬۲۰۰ تا ۷۴٬۹۹۴ تماشاگر (بسته به محاسبه) بزرگترین ورزشگاه باشگاهی در بریتانیا و یکی از نمادینترین اماکن فوتبال جهان محسوب میشود.
Old Trafford مقدس
لقب «The Theatre of Dreams» را دارد. عبارتی که یادآور آرزوها، هیجان، پیروزی و هویت قرمز است.
تاریخچهای پر فراز و نشیب: ساختهشدن در ۱۹۱۰ توسط معمار Archibald Leitch، بازسازی پس از بمبارانهای جنگ جهانی دوم و ترک موقت به دلیل تخریب.
توسعههای متعدد: از ایستادهگاهها و تراسها در ابتدا، تا تبدیل به استادیوم تمام صندلی، افزودن تِیرها و ایستگاههای لوکس در دهههای ۹۰ و ۲۰۰۰.
تاریخچه و تحولات
| بازه زمانی | رویداد مهم |
|---|---|
| ۱۹۰۹–۱۹۱۰ | کلنگ ساخت زمین زده شد؛ ۱۹ فوریه ۱۹۱۰ افتتاح با بازی منچستر – لیورپول. |
| دهه ۱۹۳۰ | پوشش سقف برای تراس United Road ساخته شد. |
| جنگ جهانی دوم | استادیوم دچار آسیب سنگین شد؛ منچستر یونایتد برای چند سال در زمین رقیب (Maine Road) بازی کرد. |
| ۱۹۴۹ به بعد | بازگشایی با ساختار بازسازیشده؛ بهتدریج توسعه و ارتقا یافت. |
| ۱۹۹۵–۱۹۹۶ | ساخت ایستگاه شمالی (North Stand) سهطبقه؛ بازگشت بخشی از عظمت اولیه و ظرفیت تقریبا ۵۶ هزار نفر. |
| دهه ۲۰۰۰ | افزودن سایر طبقات و چهارگوشهها؛ تا ۲۰۰۶ ظرفیت فعلی تقریبا به ۷۴–۷۵ هزار رسید. |
جو و احساس
تصور کن: هواداران قرمز، سرودهای آشنا، فریاد «Glory Glory Man United»، موجی از عشق و امید؛ Old Trafford بوی تاریخ و قهرمانی میدهد. سقف بلند ایستگاه شمالی، نورافکنها، چمن گرمشده و حتی تونل سرخ (The Red Tunnel) که بازیکنان با اشتیاق از آن بیرون میآیند. همه دست به دست هم میدهند تا استادیومی بسازند فراتر از یک ورزشگاه، یک اثر حماسی.
تصاویر داخل اولترافورد
سرود رسمی باشگاه منچستریونایتد
متن سرود:
Take me Home, United Road
To the place, I belong
To Old Trafford, to see United
Take me Home, United Road
مرا به خانه ببر، در مسیر اتحاد
به جایی که به آن تعلق دارم
به اولدترافورد، برای دیدن یونایتد
مرا به خانه ببر، مسیر یونایتدنکات ویژه و حقایق جالب
سقف گرمکننده زیر چمن دارد؛ برای از بین بردن برف یا یخ در زمستان، تضمین بازی در هوای سخت.
Old Trafford تنها محل برگزارکننده فوتبال نیست. گاهی مسابقات راگبی لیگ هم در آن برگزار میشود.
با وجود گنجایش بالا، بعضی زمانها ظرفیت تقریبا مشابه روزهای اول افتتاح (نزدیک ۸۰٬۰۰۰) هم گزارش شده — بازتاب عظمت واقعی آن.
اولترافورد در یک نگاه
| عنوان | مقدار |
|---|---|
| نام کامل | Old Trafford Stadium |
| لقب | The Theatre of Dreams |
| شهر | منچستر، انگلستان |
| مالک | Manchester United Football Club |
| سال افتتاح | ۱۹۱۰ |
| ظرفیت فعلی | حدود ۷۴٬۳۰۰ تا ۷۴٬۹۹۴ نفر |
| ابعاد زمین | 105 × 68 متر |
| چمن | Natural Grass با سیستم گرمایش زیر سطح |
| بزرگترین سکو | Sir Alex Ferguson Stand (سکوی شمالی) |
| رکورد حضور تاریخی | بیش از ۷۶٬۰۰۰ نفر در برخی مسابقات قدیمی |
| کاربریها | فوتبال، راگبی لیگ، رویدادهای ویژه |
| تور رسمی | Museum & Stadium Tour (۷۰ تا ۱۲۰ دقیقه) |
حقایق جالب (Trivia)
لقب “تئاتر رؤیاها” را سر بابی چارلتون به این استادیوم داد.
لقبی که بیش از یک نام است — یک احساس مشترک میان هواداران سراسر دنیا.Old Trafford در جنگ جهانی دوم تقریباً نابود شد.
بازسازی آن نمادی از بازگشت دوباره و ریشهدار بودن باشگاه در تاریخ شهر منچستر بود.تونل خروج بازیکنان یکی از نمادینترین تونلهای فوتبال جهان است.
جایی که اسطورههایی مثل گیگز، اسکولز، کین، رونی و رونالدو از آن وارد میدان شدهاند.چمن استادیوم مجهز به سیستم گرمایش زیرسطحی است.
این سیستم اجازه میدهد حتی در سختترین زمستانهای منچستر، بازیها لغو نشوند.سکوی شمالی (Sir Alex Ferguson Stand)
با سه طبقهٔ عظیم، یکی از بزرگترین سکوهای سرپوشیده فوتبال اروپا است.در سالهای بازسازی پس از جنگ، یونایتد مجبور شد در زمین رقیبش (Maine Road) بازی کند.
و همین دوران سخت، پایهگذار روحیه جنگندگی مدرن باشگاه شد.Old Trafford میزبان فینالهای بزرگ راگبی لیگ و حتی برخی مسابقات یورو ۲۰۰۵ زنان بوده است.
در دهه ۳۰، ظرفیت استادیوم بیش از ۸۰ هزار نفر گزارش شده است.
نشاندهنده عظمت اولیه و محبوبیت بینظیر باشگاه حتی در آن دوران.
آغاز ساخت استادیوم توسط معمار Archibald Leitch و افتتاح رسمی در بازی یونایتد مقابل لیورپول.
ساخت سقف بر روی United Road Stand و گسترش زیرساختها برای افزایش ظرفیت هواداران.
نورافکنهای جدید، بهینهسازی مسیرهای ورود و خروج و ایجاد امکانات حرفهایتر برای مسابقات اروپایی.
ساخت بزرگترین سکو در یک استادیوم باشگاهی اروپا در آن زمان؛ افزایش ظرفیت تا حدود ۵۶ هزار نفر.
افزودن طبقات بیشتر و تبدیل استادیوم به یک محیط ۱۰۰٪ صندلیدار.
رسیدن به ظرفیت کنونی حدود ۷۴٬۳۰۰–۷۵٬۰۰۰ نفر و تبدیل Old Trafford به بزرگترین ورزشگاه باشگاهی بریتانیا.
بهبود سیستم روشنایی، ارتقای رختکنها، تجهیز تونل بازیکنان، سیستم گرمایش زیر چمن و توسعه فضاهای VIP و رسانه.
