۲۵ سال پیش، منچستریونایتد با امیدهای فراوان پا به هزاره جدید گذاشت. شروع سال ۲۰۰۰ برای شیاطین سرخ میتوانست تاریخی و به یادماندنی باشد، اما جام باشگاههای جهان در برزیل، به دلایل نامطلوبی در تاریخ ثبت شد. یونایتد، فاتح لیگ قهرمانان اروپا در سال ۱۹۹۹، راهی این تورنمنت شده بود؛ نسخهای بازنگری شده از جام بین قارهای که هشت تیم از جمله کورینتیانس، رئال مادرید و واسکو دا گاما را گرد هم آورده بود. این سفر در میانه یک کشمکش سیاسی برای یونایتد رقم خورد؛ فدا کردن جام حذفی انگلستان برای نمایندگی کشور در بحبوحه تلاش برای میزبانی جام جهانی.
به گزارش یونایتدکلاب، ششم ژانویه ۲۰۰۰، سر الکس فرگوسن با جدیتی تمام، بهترین ترکیب ممکن خود را برای دیدار افتتاحیه مقابل نکاکسای مکزیک به میدان فرستاد. خط حمله با حضور دو مهاجم مرگبار، دوایت یورک و اندی کول، آتشین بود. خط میانی، متشکل از دیوید بکام، رایان گیگز، نیکی بات و کاپیتان روی کین، تنها با حضور پل اسکولز میتوانست کاملتر شود. خط دفاعی مستحکم یونایتد را دنیس اروین، گری نویل، یاپ استام و میکائیل سیلوستره تشکیل میدادند. در حالی که سیلوستره، بازیکن خوب اما نه در سطح جهانی، تنها نقطه ضعف قابل بحث در دفاع بود، مشکل اصلی در درون دروازه بود؛ جایی که مارک بوسنیچ، جانشین پایینتر از حد انتظار برای پیتر اشمایکل، قرار گرفته بود. با این حال، این ترکیب فرگوسن، به مراتب قدرتمندتر از هر تیمی بود که منچستریونایتد امروز میتواند به میدان بفرستد و باید برای پیروزی کافی میبود.
نقشههای فرگوسن
اما برنامههای استادانه سر الکس فرگوسن نقش بر آب شد. شیاطین سرخ ابتدا با یک گل عقب افتادند و سپس، فاجعه با کارت قرمز مستقیم دیوید بکام در نیمه اول پس از تکلی خشن رخ داد. بازی برای ۱۰ نفره یونایتد سختتر شد، زمانی که دوایت یورک در نیمه دوم یک پنالتی را از دست داد. یورک در ادامه اشتباه خود را جبران کرد و با استفاده از فضایی که اوله گونار سولسشر به عنوان یار تعویضی ایجاد کرده بود، گل تساوی را به ثمر رساند. تساوی ۱-۱ نتیجهای ناامیدکننده بود، اما بدتر از آن در راه بود.
منچستریونایتد در بازی گروهی بعدی مقابل واسکو دا گامای برزیل، با شکست ۳-۱ از گردونه رقابتها حذف شد. ادموندو و روماریو برای خط دفاعی یونایتد، به ویژه گری نویل و میکائیل سیلوستره، بیش از حد قدرتمند بودند و آنها روز سختی را پشت سر گذاشتند. نیکی بات در نیمه دوم یکی از گلها را جبران کرد، اما در شرایط ۳-۰، کار تمام شده بود.
حذف دربرابر رئال مادرید
فرگوسن در بازی آخر و تشریفاتی مقابل ساوت ملبورن تغییراتی در ترکیب ایجاد کرد؛ ریموند فن در گاو در دروازه قرار گرفت و کوینتون فورچون هر دو گل پیروزی ۲-۰ شیاطین سرخ را به ثمر رساند. در نهایت، کورینتیانس با غلبه بر واسکو در فینال تمام برزیلی، قهرمان شد و رئال مادرید نیز در ضربات پنالتی برای مقام سومی مغلوب نکاکسا شد. یونایتد تنها میتوانست با قهرمانی در پریمیرلیگ ۹۹/۲۰۰۰ با ۹۱ امتیاز و ۱۸ امتیاز اختلاف با تیم دوم، خود را تسلی دهد. این تسلی بدی نبود، اما در کنار حذف از لیگ قهرمانان اروپا مقابل رئال مادرید، این حس وجود داشت که این تیم بزرگ یونایتد نتوانسته بود در صحنه بزرگ به اوج تواناییهای خود دست یابد.
