به گزارش یونایتد کلاب مارک بوسنیچ، دروازهبان استرالیایی سالهای گذشته منچستریونایتد، ابراز عقیده کرد که سنه لامنس، سنگربان جدید بلژیکی شیاطین سرخ، به مشکل دیرینه و آشفتگی تیم در پست دروازهبانی پایان داده است.
مارک بوسنیچ صرفاً دروازهبان سابق منچستریونایتد نیست. برای فوتبالدوستان ایرانی، او همان گلر «شب حماسه ملبورن» است. همان شب تاریخی که خداداد عزیزی با یک سوپرگل استثنایی توپ را از کنار دستان او عبور داد و باعث صعود ایران به جام جهانی شد. همانطور که نام خداداد عزیزی برای همیشه در حافظه ما حک شده، نام بوسنیچ نیز در تاریخ فوتبال ایران ثبت شد. بوسنیچ سالها دروازهبان تیم ملی استرالیا بود، اما در سطح جهانی بیشتر به دلیل سالهای حضورش در دروازه شیاطین سرخ شناخته میشود.
بوسنیچ، سالها پس از روزهای پر از هیجان خود در اولدترافورد، در فضایی آرام در بندر دارلینگ سیدنی، در مورد بازسازی یونایتد، تولد دوباره و امید صحبت میکند؛ مفاهیمی که به گفته خودش، این روزها بیش از هر زمان دیگری برای منچستریونایتد حیاتی هستند.
بوسنیچ که امروز به عنوان کارشناس فوتبال در استرالیا فعالیت میکند، از نزدیک شاهد سالهای پرفراز و نشیب باشگاه سابقش بوده است. او به خوبی میداند «بازسازی» چه معنایی دارد. خودش یکی از دشوارترین مأموریتهای تاریخ یونایتد را تجربه کرد: جانشینی پیتر اشمایکل، درست پس از فتح سهگانه تاریخی در سال ۱۹۹۹. مأموریتی که از نظر بسیاری، غیرممکن به نظر میرسید.
اشمایکل رفت و بوسنیچ از استون ویلا آمد تا جای دروازهبانی را بگیرد که هنوز بسیاری او را بهترین گلر تاریخ یونایتد میدانند. بوسنیچ در فصل ۲۰۰۰-۱۹۹۹، ۲۳ بازی لیگ انجام داد. در آن فصل یونایتد با اختلاف ۱۸ امتیاز قهرمان لیگ شد و او برخلاف تصور بسیاری، تبدیل به یکی از گلرهای محبوب سکوها شد. او در همان سال، دروازهبان یونایتد در فینال جام بین قارهای بود که نخستین قهرمانی یک تیم انگلیسی در آن رقابتها رقم خورد.
اما مصدومیتها مسیر او را تغییر داد. سردرگمی درون دروازه آغاز شد و با خرید ماسیمو تایبی به اوج خود رسید. تایبی دروازهبانی بود که نامش با یکی از بدترین اشتباهات تاریخ لیگ برتر گره خورد. بوسنیچ با مهربانی از همتیمی سابقش یاد میکند: «او شخص فوقالعادهای بود. هرگز برای آن شرایط آماده نبود، اما انسان بزرگی بود.»
با ورود فابین بارتز در سال ۲۰۰۰، داستان بوسنیچ در یونایتد به پایان رسید و او در ژانویه ۲۰۰۱ به چلسی پیوست. تا سال ۲۰۰۵ و ورود ادوین فن درسار، یونایتد بالاخره به ثبات واقعی در پست دروازهبانی دست پیدا نکرد.
بوسنیچ میگوید: «بازی برای یونایتد و کار کردن با سر الکس فرگوسن یک افتخار بود. من میخواستم خودم را با بهترینها محک بزنم. مصدومیتها آسیب زد، اما افتخار میکردم که بخشی از آن تیم بزرگ بودم.»
او اعتقاد دارد یونایتد پس از دوران فرگوسن، دوباره همان آشفتگی قدیمی را در پست دروازهبان تجربه کرده است. آندره اونانا با امیدهای فراوان آمد، اما اشتباهات و فشار لیگ برتر او را از نسخه درخشانش در اینتر دور کرد. دین هندرسن و آلتای باییندیر نیز نتوانستند خود را در حدی نشان دهند که همه با اطمینان آنها را شایسته پیراهن شماره یک منچستریونایتد بدانند.
اما اکنون بوسنیچ با اطمینان کامل از یک نام صحبت میکند: سنه لامنس. این دروازهبان ۲۳ ساله بلژیکی تابستان گذشته با ۱۸ میلیون پوند از رویال آنتورپ به یونایتد پیوست. از دید بوسنیچ، لامنس «همه ویژگیها» را دارد. او ترکیبی از خصوصیات پیتر اشمایکل و ادوین فندرسار است.
او میگوید: «لیگ برتر برای دروازهبانهای خارجی شوک بزرگی است. سریعترین، فیزیکیترین و دشوارترین لیگ از نظر نبردهای هوایی است و داورها نیز به اندازه دیگر کشورهای اروپایی از گلرها حمایت نمیکنند. اما لامنس از همان ابتدا عملکردی فوقالعاده از خود نشان داده است.»
بوسنیچ باور دارد همانطور که اشمایکل و فندرسار دورههای سختی را پشت سر گذاشتند اما با عملکرد درخشان خود به منتقدان پاسخ دادند، لامنس نیز نشانههایی از آن سطح استعداد را بروز داده است. او حتی شباهتهایی میان لامنس و تیبو کورتوا، به ویژه در بازی با پا و سازگاری سریع با فشار مسابقات، میبیند.
به گفته او، تفاوت لامنس با اونانا دقیقاً در همین نقطه است: «اونانا در اینتر پشت یک خط دفاعی بسیار محافظتشده بازی میکرد. در یونایتد چنین پوششی وجود نداشت و سبک جنگی لیگ برتر او را تحت فشار قرار داد. اما لامنس تا جایی که من مشاهده میکنم، چنین مشکلی ندارد.»
نقطه قوت اصلی لامنس از دید بوسنیچ، تسلط کامل او بر محوطه جریمه است. ویژگیای که به باور او، اعتماد به نفس را به تمام خط دفاع و حتی سکوها منتقل میکند. «وقتی مدافع بداند گلر به موقع از دروازه خارج میشود و توپهای هوایی را جمع میکند، همه چیز سادهتر میشود. خط دفاعی جلو میآید، تماشاگر آرام میشود و تیم فرصت نفس کشیدن پیدا میکند.»
بوسنیچ تأکید میکند در دورانی که ضربات ایستگاهی نقش تعیینکنندهای پیدا کردهاند، داشتن دروازهبانی که از توپهای ارسالی نترسد، یک امتیاز حیاتی است. این امتیاز میتواند تکه مهمی از پازل بازگشت منچستریونایتد به اوج باشد.
در پایان، او از روبن آموریم نیز دفاع میکند. بوسنیچ معتقد است حتی پپ گواردیولا هم فصل اول سختی را تجربه کرد و سر الکس فرگوسن نیز سالها زیر سایه سر مت بازبی کار میکرد. «هیئت مدیره وقت یونایتد پای فرگوسن ایستاد. حالا هم باید از آموریم حمایت کنند. نشانهها مثبت است. یونایتد در مسیر درست قرار گرفته و لامنس بخش مهمی از این مسیر است.»
