اریک کانتونا یکی از تأثیرگذارترین بازیکنان تاریخ منچستر یونایتد است که با رهبری و خلاقیتش تیم را به دوران طلایی برد، هرچند رفتارهای جنجالیاش مانند لگد به تماشاگر در بازی با کریستال پالاس او را به نمادی از شور و هیجان تبدیل کرد. او به عنوان کاپیتان اولین بازیکن غیربریتانیایی بود که جام حذفی را برد. آمار گل و پاس گل او نشاندهنده نقش هجومیاش است، اما کارتهای زرد و قرمز به دلیل خلق و خوی تندش ثبت شده. قهرمانیهای او عمدتاً در نیمه دوم دهه ۱۹۹۰ رخ داد، که دوران بازسازی سر الکس فرگوسن بود.
تعصب خالص
بیوگرافی کوتاه: اریک کانتونا در ۲۴ می ۱۹۶۶ در مارسی فرانسه متولد شد. از خانوادهای کارگری آمد و از کودکی استعداد فوتبالیاش را نشان داد. در ۱۵ سالگی به آکادمی اوسر پیوست و در ۱۹۸۳ حرفهای شد. اولین بازی ملیاش در ۱۹۸۷ بود و تا ۱۹۹۵ ۴۵ بازی و ۲۰ گل برای فرانسه زد. در ۱۹۹۲ از لیدز یونایتد به منچستر یونایتد آمد و تا ۱۹۹۷ ماند. پس از بازنشستگی، به بازیگری روی آورد و در فیلمهایی مانند الیزابت نقش ایفا کرد. او ۱۸۲ بازی برای یونایتد انجام داد و ۸۲ گل زد.
آمار: کانتونا در پست مهاجم یا هافبک هجومی بازی میکرد و قد ۱.۸۸ متریاش به او کمک میکرد در هوا و زمین مسلط باشد. او همچنین ۵۶ پاس گل در لیگ برتر به نام خود ثبت کرد. او ۱۴ کارت زرد و ۳ کارت قرمز گرفت که بیشتر به دلیل درگیریها بود.
جدول قهرمانیهای کانتونا با منچستر:
| جام | سال | توضیحات کوتاه |
|---|---|---|
| لیگ برتر انگلیس | ۱۹۹۳ | اولین قهرمانی پس از ورود |
| لیگ برتر انگلیس | ۱۹۹۴ | نقش کلیدی در دبل |
| جام حذفی افای | ۱۹۹۴ | کمک به پیروزی فینال |
| جام خیریه | ۱۹۹۳ | پیروزی مقابل آرسنال |
| جام خیریه | ۱۹۹۴ | پیروزی مقابل بلکبرن |
| لیگ برتر انگلیس | ۱۹۹۶ | بازگشت پس از محرومیت |
| جام حذفی افای | ۱۹۹۶ | گل برنده در فینال مقابل لیورپول |
| جام خیریه | ۱۹۹۶ | پیروزی مقابل نیوکاسل |
| لیگ برتر انگلیس | ۱۹۹۷ | آخرین قهرمانی پیش از بازنشستگی |
از حکم زندان تا محرومیت | کانتونای پر حاشیه اما دوستداشتنی
اریک کانتونا، نماد شور و استعداد در فوتبال، زندگی حرفهای پر از درخشش و جنجال داشت. او در ۲۴ می ۱۹۶۶ در محلهای کارگری در مارسی متولد شد، جایی که پدرش پیتر، نقاش ساختمان بود و مادرش الئونور، خیاط. خانوادهاش ریشه ساردینیایی و اسپانیایی داشت و کانتونا از کودکی در غارهای نزدیک خانه بازی میکرد که الهامبخش تخیلش شد. او ابتدا دروازهبان بود اما به دلیل خلاقیت به مهاجم تبدیل شد. در تیم محلی سو کایولز درخشید و در ۱۵ سالگی توسط اوسر کشف شد. اولین بازی حرفهایاش در ۱۹۸۳ بود و در ۱۹۸۶-۸۷ با ۱۳ گل در لیگ فرانسه به شهرت رسید. او به تیم زیر ۲۱ سال فرانسه پیوست و در ۱۹۸۸ به المپیک مارسی رفت، اما رفتارهای جنجالی مانند پرتاب پیراهن به داور یا توهین به مربی ملی، او را به حاشیه برد. او به بوردو، مونپلیه (که جام فرانسه ۱۹۹۰ را برد) و نیمز قرض داده شد، جایی که توپ را به داور زد و محروم شد.
در ۱۹۹۲، به لیدز یونایتد آمد و با ۹ گل در ۲۸ بازی به قهرمانی لیگ کمک کرد، اما اختلاف با مربی منجر به انتقالش به منچستر یونایتد در نوامبر همان سال برای ۱.۲ میلیون پوند شد. ورودش به یونایتد، که در رتبه هشتم بود، تحولی ایجاد کرد. او شماره ۷ را بر تن کرد که بعداً نمادین شد. قد ۱.۸۸ متری و قدرت فیزیکیاش او را به مهاجمی ایدئال تبدیل کرد، که میتوانست از عمق پاس بدهد یا گل بزند. در فصل اول، ۹ گل زد و تیم را به قهرمانی لیگ پس از ۲۶ سال رساند. او اولین بازیکنی بود که دو قهرمانی متوالی با دو تیم مختلف برد. در ۱۹۹۳-۹۴، ۱۸ گل زد و به دبل لیگ و جام حذفی کمک کرد، جایی که در فینال مقابل چلسی پنالتی گل کرد. او جایزه بهترین بازیکن پیافای را برد.
اما جنجالها ادامه داشت. در مارس ۱۹۹۴، در دو بازی متوالی اخراج شد و پنج بازی محروم شد. اوج جنجال در ژانویه ۱۹۹۵ بود: در بازی مقابل کریستال پالاس، پس از لگد به ریچارد شاو اخراج شد، سپس با لگد کونگفو به تماشاگر متیو سیمونز حمله کرد که توهین نژادپرستانه کرده بود. او به دو هفته زندان محکوم شد که به ۱۲۰ ساعت کار اجتماعی تبدیل شد و هشت ماه محروم شد. این محرومیت او را از کاپیتانی فرانسه و یورو ۹۶ دور کرد. فرگوسن او را متقاعد به ماندن کرد و کانتونا در اکتبر ۱۹۹۵ بازگشت. او ۱۴ گل زد و تیم را از فاصله ۱۰ امتیازی با نیوکاسل به قهرمانی رساند. در فینال جام حذفی ۱۹۹۶ مقابل لیورپول، گل برنده را با والی زیبا زد و اولین کاپیتان غیربریتانیایی جام شد.
در ۱۹۹۶-۹۷، ۱۱ گل زد و چهارمین قهرمانی لیگ را برد، اما پس از باخت در نیمهنهایی لیگ قهرمانان به بوروسیا دورتموند، در ۳۰ سالگی بازنشسته شد. آخرین بازیاش مقابل وست هام بود و در ۱۸ می ۱۹۹۷ اعلام کرد. او گفت اشتیاقش کم شده و میخواهد زندگی کند.
آمارش در یونایتد: ۱۸۵ بازی، ۸۲ گل، ۵۶ پاس گل در لیگ. او ۱۴ کارت زرد و ۳ قرمز گرفت، عمدتا به دلیل درگیریها. خارج از میدان،
در ۱۹۸۷ با ایزابل فرر ازدواج کرد و دو فرزند داشتند، اما در ۲۰۰۳ جدا شدند. در ۲۰۰۷ با راشیدا براکنی ازدواج کرد و دو فرزند دیگر دارند. برادرش جوئل نیز فوتبالیست بود و عموزادهاش ساشا اوپینل بازی میکند.
پس از بازنشستگی: به بازیگری رفت و در فیلمهایی مانند جستجوی اریک از کن لوچ نقش خودش را ایفا کرد. او مربی تیم ملی فوتبال ساحلی فرانسه شد و در ۲۰۰۵ جام جهانی را برد. کانتونا در خیریهها فعال است، مانند حمایت از پناهندگان و مبارزه با فقر. او کتاب کانتونا بر کانتونا را نوشت و فلسفهاش را بیان کرد.
میراثش در یونایتد: الهامبخش نسل کلاس ۹۲ مانند بکام و گیگز. فرگوسن گفت کانتونا روح تیم را تغییر داد. اولدترافورد مجسمهای از او دارد و هواداران او را شاه اریک مینامند.
